تأملي‌ بر هنر خوشنويسي‌ در جهت‌ انتقال‌ فرهنگ‌ اسلامي‌

 ن‌ والقلم‌ و ما يسطرون‌   

       با احترام‌ به‌ كاتبان‌ وحي‌، اين‌ آغازگران‌ خوشنويسي‌ در تاريخ‌ تمدن‌ اسلامي‌، و با احترام‌ به‌ نياكان‌ ارزشمند اين‌ هنر مقدس‌، آنچه‌ درپي‌ مي‌آيد مقدمه‌ گونه‌اي‌ است‌ از هنر خوشنويسي‌ كه‌ همواره‌ از هنرهاي‌ كهنِ سرزمين‌ ايران‌ به‌ شمار مي‌رفته‌ و در عرصه‌ پر فراز و نشيب‌ تاريخ‌ پرعظمت‌ اين‌ ديار حضوري‌ جاودانه‌ و فعال‌ و مؤثر داشته‌ است‌ .

                 در ميان‌ ملل‌ جهان‌، خط‌ منحصراً وسيله‌ نمايش‌ و ضبط‌ و تفهيم‌ مقاصد و افكار بوده‌ و استثناءً ذوق‌ لطيف‌ ايراني‌ توانسته‌ است‌ مانند ساير صنايع‌ ظريفه‌ از آن‌ بهره‌ جويد و قرنها است‌ كه‌ خط‌ ايراني‌ يكي‌ از مظاهر هنري‌ ظريف‌ و ملي‌ ماست‌.

                 خوشنويسان‌ بزرگ‌ ايران‌ در هر دهه‌ يا سده‌هاي‌ مختلف‌، با ذوق‌ نوآور و خلاق‌ خويش‌ رنگ‌ و جلاي‌ خاصي‌ به‌ اين‌ هنر بخشيده‌ و با عشق‌ و ايمان‌، نقش‌ خويش‌ را ايفا كرده‌ و اين‌ درّ گرانمايه‌ را در سير تحول‌ خويش‌ روز به‌ روز، جلوة‌ بيشتري‌ بخشيده‌ و تا به‌ امروز پاسش‌ داشته‌اند.

                 قريب‌ به‌ هزار سال‌ است‌ كه‌ خطّ، وسيله‌ هنر نمايش‌ آنان‌ بوده‌ و پيوسته‌ درصدد تكميل‌ و توسعه‌ آن‌ بوده‌اند و مدت‌ هفت‌ قرن‌، پيوسته‌ خطوط‌ ايراني‌ مسير تكامل‌ خود را طي‌ كرده‌ تا آنجا كه‌ در قرن‌ دهم‌ به‌ حد اعتلاي‌ ترقي‌، زيبايي‌ و شيوايي‌ رسيده‌ و صفا و شأن‌ آن‌، زبانزد خاص‌ و عام‌ تاريخ‌ هنر ايران‌ زمين‌ و جهان‌ بوده‌ است‌ .

                 نژاد آريايي‌، سرزمينش‌ مَهد و خاستگاه‌ هنر بوده‌ است‌. آن‌ هم‌ هنري‌ در اوج‌ زيبايي‌ و ظرافت‌ ،تا آنجا كه‌ از دوران‌ باستان‌ تا به‌ امروز، ميعادگاه‌ هدايت‌ و معنويت‌ و راهي‌ براي‌ انتقال‌ فرهنگ‌ اسلامي‌ به‌ ساير ملل‌ نيز بوده‌ است‌ .

                 كلام‌ پر ارزش‌ بزرگان‌ ادب‌ پارسي‌ و اشعار حكيمانة‌ آنان‌ همراه‌ با مضامين‌ عارفانه‌، سبب‌ مي‌گشت‌ تا خوشنويسان‌ با ارائه‌ آن‌، هنر خويش‌ را مضاعف‌ سازند و جلوة‌ اين‌ هنر مقدس‌ را دو صد چندان‌ نمايند، چرا كه‌ اين‌ هنر، اصيل‌ترين‌ هنرهاي‌ اسلامي‌ به‌ شمار مي‌آيد و اولين‌ بار كاتبان‌ وحي‌ زيباترين‌ و بليغ‌ترين‌ كلام‌ها را كه‌ همان‌ كلام‌ خداي‌ تعالي‌' است‌، به‌ آن‌ زينت‌ بخشيده‌اند .

                 خطاطي‌ و كاربردهاي‌ گوناگون‌ آن‌ كه‌ شامل‌ كتيبه‌ نگاري‌، خوشنويسي‌ روي‌ بوم‌، كاغذ، سفال‌ و غيره‌ بود در اشكال‌ مختلف‌ ظاهر گرديده‌ و هنرمندان‌ بزرگي‌ همچون‌ عليرضا عباسي‌ بر دور گنبد نيلگون‌ مسجد شيخ‌ لطف‌ ـ الله‌ و سر درب‌ و گنبد مسجد امام‌ اصفهان‌، آيات‌ كريمة‌ قرآن‌ را به‌ خط‌ ثلث‌ بر كاشي‌ لاجوردي‌ نگاشته‌اند و نامشان‌ جاودانه‌ مانده‌ است‌ .

                 در دهه‌هاي‌ بعد استادان‌ بزرگ‌ اين‌ سرزمين‌، زيباترين‌ آثار و قطعات‌ را به‌ رشتة‌ تحرير درآوردند و نام‌ نيكشان‌ در كنار آثار دل‌ انگيزشان‌، همواره‌ زينت‌ بخش‌ موزه‌هاي‌ جهان‌ گرديد .

                 استاد ميرعماد الحسني‌، عمادالكتاب‌ سيفي‌، عبدالمجيد درويش‌ طالقاني‌، ميرزاغلامرضا اصفهاني‌، سيد علي‌ اكبر گلستانه‌، عبدالرحيم‌ افسر و ديگر هنرمنداني‌ كه‌ در اين‌ مرز و بوم‌ زيستند، طليعه‌اي‌ فرخنده‌ و نمادين‌ را كه‌ چشم‌ اندازي‌ موزون‌ و معني‌ دار در فرآيند تلاش‌ هايشان‌ بود، به‌ نمايش‌ گذاردند و بجاست‌ از استاداني‌ همچون‌: سلطان‌ علي‌ مشهدي‌، فتحعلي‌ حجاب‌ شيرازي‌، محمد صالح‌ اصفهاني‌ ،علاءالدين‌ تبريزي‌، خواجه‌ اختيار منشي‌ و سيدكاظم‌ واله‌، ذكري‌ به‌ ميان‌ آيد كه‌ در زمان‌ خويش‌ نقش‌ به‌ سزايي‌ را ايفا نموده‌اند .

                 تا اينكه‌ هنرمند وارستة‌ ديگري‌ همچون‌ استاد محمدرضا كلهر، حركتي‌ نوين‌ در سير تكاملي‌ خوشنويسي‌ ايران‌ آغاز نمود و زيبا گونه‌هاي‌ جديدي‌ را در كنار هنر گذشتگان‌ در معرض‌ ديد علاقه‌مندان‌ قرار داد و پس‌ از آن‌ استادان‌ بنامي‌ همچون‌ سيد حسن‌ و سيد حسين‌ ميرخاني‌ با استعانت‌ از شيوة‌ او، مهارتهاي‌ دقيقي‌ را به‌ كار بسته‌ و اين‌ گوهر گرانمايه‌ را تا به‌ امروز به‌ نسل‌ انقلاب‌ سپردند .

                 سرآمد خوشنويسان‌ معاصر ايران‌، استاد غلامحسين‌ اميرخاني‌، در راه‌ اعتلاي‌ اين‌ هنر مقدس‌ بسيار كوشيده‌اند و تلاش‌ مضاعف‌ بعضي‌ از معاصرين‌، همچون‌ استاد كرمعلي‌ شيرازي‌، اوج‌ زيبائي‌ نستعليق‌ را به‌ علاقه‌مندان‌ عرضه‌ كرد كه‌ براي‌ نسل‌ حاضر بسيار حائز اهميت‌ مي‌نمايد و محققي‌ بزرگ‌ چون‌ شادروان‌ استاد حبيب‌ اله‌ فضائلي‌ ،كه‌ يادش‌ همواره‌ جاودان‌ باد، بيش‌ از نيم‌ قرن‌ در اين‌ راستا تلاش‌ و كوشش‌ نموده‌اند .

                 بر كسي‌ پوشيده‌ نيست‌ كه‌ در ميان‌ عرصه‌هاي‌ هنر اسلامي‌، خوشنويسي‌ از آن‌ رو حائز اهميت‌ است‌ كه‌ اين‌ هنر، در دامانِ قرآن‌ كريم‌ پا به‌ عرصة‌ وجود نهاده‌ است‌، چنانكه‌ معنويت‌ سرچشمة‌ زلال‌ وحي‌ در تمام‌ مراحل‌ خوشنويسي‌ اسلامي‌ حضوري‌ جاودانه‌ دارد. به‌ همين‌ دليل‌ اين‌ هنر مقدس‌ رابطه‌اي‌ نزديك‌ با تهذيب‌ نفس‌، طهارت‌ روح‌ و جاودانگي‌ وجدان‌ خوشنويس‌ دارد و به‌ مخاطب‌ خويش‌ اين‌ اجازه‌ را مي‌دهد كه‌ حجاب‌ صورت‌ را كنار زده‌ و بطون‌ كلمات‌ الهي‌ و معارف‌ قرآني‌ و عرفان‌ اسلامي‌ را مشاهده‌ و درك‌ نمايد .

                 در پايانِ اين‌ مقدمة‌ كوتاه‌ لازم‌ است‌ كه‌ به‌ خطوط‌ اسلامي‌ رايج‌ در داخل‌ و خارج‌ ايران‌ كه‌ بعضاً در بين‌ ملل‌ اسلامي‌ رايج‌ است‌ اشاره‌اي‌ داشته‌ باشيم‌ ؛ از آن‌ جمله‌ است‌: خط‌ نستعليق‌ كه‌ عروس‌ خطوط‌ نام‌ گرفته‌، و شكسته‌ نستعليق‌ كه‌ به‌ عنوان‌ خط‌ تحريري‌ ايران‌ به‌ كار مي‌رفته‌ است‌ و امروزه‌ به‌ زيباترين‌ شكل‌ ممكن‌، توسط‌ بزرگ‌ استاد خط‌ شكسته‌ ،يداله‌ كابلي‌ خوانساري‌، به‌ علاقه‌مندان‌ عرضه‌ مي‌گردد .

                 خط‌ ثلث‌ كه‌ ويژه‌ نگاشتن‌ كتيبه‌ بر سر درب‌ مساجد، تكايا و حسينيه‌ها و بعضاً نگارش‌ بخشهائي‌ از قرآن‌ كريم‌ بوده‌ است‌ .

                 خط‌ نسخ‌ كه‌ مخصوص‌ نگارش‌ قرآن‌ كريم‌ بوده‌ و هست‌ و در ميان‌ اكثر ملل‌ مسلمان‌ رايج‌ است‌ .

                 خط‌ رقعه‌ كه‌ خط‌ تحريري‌ زبان‌ عرب‌ به‌ شمار مي‌آيد، در كنار خط‌ ديواني‌ كه‌ مخصوص‌ نگاشتن‌ عنوانها، سرفصلها و مقدمه‌ها در كشورهاي‌ عربي‌ است‌ .

                 خط‌ كوفي‌ كه‌ انواع‌ و اقسام‌ آن‌ به‌ بيش‌ از صد نوع‌ مي‌رسد و مادر خطوط‌ نام‌ گرفته‌ و اقسام‌ شش‌ گانة‌ :ثلث‌، نسخ‌ ،محقق‌ ،ريحان‌ ،رقاع‌ و توقيع‌ از آن‌ استخراج‌ مي‌گردد .

                 گرچه‌ در اين‌ نوشتار كوتاه‌ ،آن‌ همه‌ سخنِ فراخ‌ در باب‌ خط‌ نمي‌گنجد و وصف‌ حالِ نيِ از نيستان‌ وامانده‌ با آن‌ همه‌ سخنهاي‌ درون‌ و ناله‌هاي‌ جانسوزش‌ در اين‌ كلام‌ ناقص‌ نمي‌آيد ،اما هنر مقدس‌ خوشنويسي‌ با همين‌ ني‌، آغازيدن‌ مي‌گيرد و به‌ كمال‌ مي‌رسد و هنرمندِ خلاق‌ با قلمي‌ خشك‌، درد هجران‌ باز مي‌گويد و مريدان‌ و شاگردان‌ خويش‌ را با جذابيت‌ خاصِ خود، به‌ عمق‌ معناي‌ شعر مولانا در درياي‌ ژرف‌ مثنوي‌ غوطه‌ور مي‌سازد كه‌ :

                 بشنو از ني‌ چون‌ حكايت‌ مي‌كند  وز جدائيها شكايت‌ مي‌كند

       كز نيستان‌ تا مرا ببريده‌اند  از نفيرم‌ مردو زن‌ ناليده‌اند .

  مطلب از دوست خوبم:غلامرضا راه‌ پيما

 

خوشنویسی و تحولات

خوشنویسی یا خطاطی در ایام گذشته و دنیای سنتی، پیوسته با تحول و نوآوری همراه بوده است اما در جهان سنتی، به دلیل عدم نیاز عامه مردم به طور مستمر و روزمره به خط و فقدان نیازهای تجاری و انتشاراتی و تبلیغاتی، اهداف خوشنویسی ترکیبی بوده است از زیبایی بصری ـ آسانی، سرعت و سهولت نگارش و خوانایی تا درنهایت، بتواند روند مراسالات و مکاتبات و امور دیوانی و تا حدودی نیز انتقال دانش و اطلاعات را سرعت و سهولت بخشد. از طرف دیگر، هم در نظام سنتی و هم در دنیای معاصر و مدرن، انگیزه‌های کارکردی عاملی مهم و درجه اول، ‌در تحولات خط محسوب می‌شود. اگر چه زیبایی بصری نیز بدون شک مورد نظر خطاطان قرار گرفته اما امروز، صنعت چاپ و یک دستی و متحدالشکلی مکاتبات، این بعد عملکردی خطاطی را به حداقل رسانده و در کنار آن جنبه‌های دیگر خطاطی اهمیت یافته است. بنابراین نوآوری، مهم‌ترین خاستگاه تحولات خط در یکصدو پنجاه سال اخیر می‌‌باشد. تحولات فرهنگی ـ هنری و سیاسی ـ اجتماعی و فناوری که زمینه ساز نوآوری متفاوتی در خط شده‌اند در ایران، طی دو حرکت در دوره‌های قاجار و پهلوی خطاطی و خوشنویسی را تحت تأثیر قرار داده اند:

  • الف ـ دوره اول ـ قاجاریه ـ (‌دوره نوآوری در جامعه سنتی)

جامعهٔ قاجاری جامعه‌ای سنتی بود اما در این دوران از عهد عباس میرزا پسر فتحعلی شاه و پس از جنگ های ایران و روس و شکست های ایران با جمع بندی از دلایل شکست و با حرکتی عبرت گیرانه توسط عباس میرزا تحولاتی در روند نوآوری انجام گرفت که حاصل آن نوسازی قشون ـ ‌ورود صنعت چاپ و ورود برخی کارخانجات و تأسیس مدارس سبک جدید و فرستادن دانشجو به خارج از کشور برای کسب علم و هنر بوده است. اما شاه بیت این نوآوری بعدها در ظهور و روزنامه ها و نشریاتی تحقق یافت که به نحوی اطلاع رسانی و آگهی های جدید را به عهده گرفتند. خط و خوشنویسی نیز در پرتو این تحولات وارد عرصه شد اما با ضرب آهنگی بسیار کند حرکت نمود تا بتواند نشریات تازه بر عرصه رسانده را بسنده نماید به عنوان نمونه نخستین نشریاتی که خوشنویسی جدیدی را می‌‌طلبیدند عبارت بودند از:

کاغذ اخبار در 1253 به سردبیری میرزا صالح شیرازی
وقایع اتفاقیه 1267 –1264 به سردبیری امیرکبیر
قانون 1295-1290 به سردبیری میرزا ملکم خان

به طور تفصیلی تر و جهت تشریح نوآوری و تأثیر ‌آن بر خطاطی یکصد و پنجاه ساله آخر سرنوشت نخستین روزنامه‌های ایران قابل بررسی است.(به جستارهای مربوط به هر روزنامه مراجعه کنید)

  • ب- دوره دوم – پهلوی (دوره‌ نوسازی

در سراسر قرن چهارده شمسی تاریخ خط و خوشنویسی در ایران مواجه با سرعت و نوآوری شگفتی است تا بتواند نیازهای معاصر تجارت و تبلیغات و فناوری را پاسخگو باشد. از سوی دیگر در سراسر قرن بیستم مکاتب بین‌المللی که پس از تولید در خاستگاه خود به سرعت جهانی می‌شدند، هنرمندان نوآور جهان به دو دسته تقسیم گردند: نخستین دسته هنرمندانی بودند که در هماهنگی کامل با سبک‌های بین‌المللی قرار گرفتند و دسته دوم از هنرمندانی تشکیل می‌شد که گرایش‌های بومی و ملی را در فضایی جهانی جستجو می‌کردند. نقش این هنرمندان بر تولد خطاطی نوین از چنان اهمیتی برخوردار است که جایگزینی برای آن نمی‌توان یافت. شاید بتوان گفت مکتب سقاخانه خاستگاه اصلی زیباشناسی و نوآوری معاصر، در خوشنویسی خط بوده است.

    • مکتب سقاخانه و تأثیر آن بر نوآوری در خطاطی

در دهه چهل در ایران – در بهبوهه مدرانیزاسیون و درگیری‌های سنت گرایان و مدرنیست‌ها در حالی که مکتب رایج در سپهر بین‌المللی، هنر مردمی یا پاپ آرت در حال عبور و انقضای دوره خود بود عده‌ای از هنرمندان نوآور ایرانی، مکتب جدیدی را بنیان نهادند که تأثیر شگرفی بر تحولات خط، از خود باقی گذاشت، این مکتب بعدها، سقاخانه، نام گرفت.

در رأس این هنرمندان – پرویزتناولی، ژازه طباطبایی و حسین زنده رودی در جستجوی تعریف درباره‌ای از زیبایی‌های ملی و سنتی برآمدند. و یا به بیانی دیگر این هنرمندان با عشق به زوایای فرهنگ ملی و نگاهی گسترده به فرهنگ جهانی به فکر افتادند که مکتبی ملی- بین‌المللی تأسیس نمایند و حتی شاید بدون تمهیدی اولیه و به صورتی طبیعی به سوی تأسیس مکتب فوق کشانده شدند رویکرد اینان به اشیاء و عناصر بصری محیط اطراف زندگی مردم که در سقاخانه و زیارتگاه‌ها و اماکن مذهبی وجود داشت، باعث شد که از این اشیاء در فضای معاصر تعریف مجددی به عمل آید و در سامانی دهی تازه و بدیعی، به مکتبی جدید و قابل قبول و سرشار از نوآوری تبدیل شود …

عناصر مورد علاقه این هنرمندان در نماز، قفل‌ها و کلیدها - ضریح ‌های اماکن متبرکه و سقاخانه‌ها، نگین‌های انگشتری و حرزها و کاسه‌ها و الواح شمایل‌هایی بود که در مجموع از دیرباز مورد استفاده مردم جامعه سنتی بوده است بدون اینکه مردم یا هنرمندان با جنبه‌های بصری و زیباشناختی آن توجه خاصی مبذول نموده باشند. در حقیقت زیبایی با گوشت و پوشت و خون جامعه سنتی عجین شده و مصرف‌کنندگان غرق در آن بودند. در این میان خط، هم به عنوان عنصری مستقل که در این اماکن پیوسته وجود داشته و هم به صورت حکاکی‌هایی، بر روی ظروف و نگین‌های انگشتری، مورد توجه هنرمندان قرار گرفت. آنان همان طور که ساخت و ساز و ترکیب‌بندی مجددی بر روی همه اشیاء و تصاویر مذکور انجام دادند با نگاه مجدد خلاقانه بر خط نیز، آن را تعریف جدیدی نموده و طراحی مجدد، ترکیب‌بندی و ساخت و ساز نوینی بدان بخشیدند و بدین ترتیب نگاه بصری تازه‌ای به خط، در قلب سقاخانه متولد شد و خط کوفی این بار، پس از تحویل و تحولاتی هزار و چهارصد ساله، به سوی زبان و بیان جدیدی حرکت نمود

انجمن خوشنویسان ایران

انجمن خوشنويسان ايران از سال 1329 با همت استادان بزرگواری چون زنده ياد سيد حسين ميرخانی و ديگر استادان والامقام نظير شادروانان علی اکبر کاوه ، ابراهيم بوذری و سيد حسن ميرخانی ، با اهتمام زنده ياد دکتر مهدی بيانی محقق و استاد دانشگاه و تنی چند از عالی همتان فرهنگ خواه ، با همکاری وزارت فرهنگ و هنر وقت تاسيس و راه اندازی شد و نام کلاسهای آزاد خوشنويسی زينت بخش اين خانه عشق و دلدادگی گرديد. اين نهاد اصيل و مردمی بنياد نامه رسمی خود را با نام انجمن خوشنويسان ايران در تاريخ 19 شهريور ماه 1346 اخذ و فعاليتهای درخشان و تاثير گذار خود را پی گرفت. انجمن خوشنويسان ايران به تدريج و در آغاز دهه سوم حيات پربار خود دوره رونق و گسترش را تجربه کرد و در مواجهه با رويکرد وسيع و پرشور اقشار مختلف جامعه به ويژه جوانان و نوجوانان اقدام به تاسيس فراگير شعب در سراسر کشور نمود که اين روند همچنان ادامه دارد.



انجمن خوشنويسان ايران پرسابقه ترين سازمان هنری مستقل کشور است و می توان گفت از نظر قدمت تشکيلاتی و فرايند تاثير گذاری در جهان کم نظير و در خاور ميانه بی نظير است.
تصويب خط مشی ها و برنامه های کلی ، بررسی و تصويب اساسنامه انجمن بر عهده مجمع نمايندگان ، که در راس ارکان انجمن قرار دارد ، می باشد.

 

   شورای عالی انجمن ، منتخب مجمع نمايندگان است ، که با عضويت نمايندگان وزير فرهنگ و ارشاد اسلامی ، مرکز مشاوره و تصميم گيريهای انجمن را تشکيل می دهدمديريت اجرايی منتخب شورای عالی و رکن رکين شورای ارزشيابي هنری ، بازرسان و هيئت رسيدگی و داوری ، ارکان شش گانه انجمن خوشنويسان ايران را تکميل می کنند.

    اهداف انجمن از نگاه اساسنامه عبارتند از :

ترويج خطوط چهارگانه در داخل و خارج کشور

آشنا نمودن مردم با هنر خوشنويسی و نقش و کاربرد آن در توسعه فرهنگی کشور

دفاع از حقوق خوشنويسان

ايجاد ارتباط سازمانی و همکاری مطلوب ميان خوشنويسان

ايجاد ارتباط و تعامل با ساير موسسات فرهنگی به منظور رشد ، اعتلا ، نوآوری و افزايش غنای معنوی و فرهنگی کشور و نيز معرفی دستاوردها به ساير ملل و آموزش هنرها و فنون مرتبط با هنر خوشنويسی 

 

http://anjomankhoshnevisan.ir